Oud voorzitter René Bosch overleden

In de nacht van zaterdag 25 april op zondag 26 april is onverwachts onze erevoorzitter René Bosch overleden aan de gevolgen van een hartstilstand. Op 11 april jongstleden was hij nog in de sporthal waar hij open en eerlijk vertelde dat hij getroffen was door kanker. René was bezig met zijn eerste kuur en hoopte toch nog een aantal jaren te kunnen leven om te genieten van zijn kinderen en kleinkinderen. Het heeft niet zo mogen zijn. Zijn glas blijft voorgoed leeg en wat laat René Bosch een lege plek achter. De oud voorzitter is 64 jaar geworden. 

René Bosch is onlosmakelijk met Set-Up ’65 verbonden. Natuurlijk als spelend lid, maar hij schroomde niet om verantwoordelijkheid te nemen. Hij is in meerdere commissies actief geweest. Naast deze kaderfuncties werd René Bosch ook verenigingsscheidsrechter. Hij had daar zoveel aanleg voor, dat hij zelfs een aantal jaren wedstrijden in de eredivisie leidde. Daar kon René smakelijk over vertellen en vooral over de discussies met coaches over zijn beslissingen. Je praatte hem niet makkelijk onder de tafel en wat in zijn ogen rechtvaardig was, verdedigde hij met hand en tand. Binnen Set-Up ’65 coördineerde hij ook het scheidsrechtersbeleid. “We hebben scheidsrechters nodig, want anders kunnen we geen wedstrijden spelen en moeten we teams terugtrekken,” liet hij op een Algemene Ledenvergadering weten. Die uitspraak tekende hem en toonde ook zijn betrokkenheid binnen de volleybalvereniging. Hij dwong daarmee respect af binnen de ‘oude’ garde. Dat voelde René zelf ook aan en dat zorgde bij hem voor vertrouwen en dat vertaalde zich weer dat hij zich beschikbaar stelde voor het Hoofdbestuur. Mede beleid maken bleek hem op het lijf geschreven. Nadat Rob Barenbrug stopte als voorzitter werd René gevraagd om de handschoen op te pakken. Hij dacht daar goed over na, maar clubliefde zorgde er voor dat hij ook daadwerkelijk deze functie op zich nam. Het was in de tijd dat Set-Up ’65 sportief gezien een gouden tijd kende. Dames 1 speelde een belangrijke rol in de Eredivisie en het eerste herenteam beleefde ongekende tijden met zelfs promotie naar de Eerste Divisie. Het eerste damesteam speelde zelfs de bekerfinale, maar verloor deze van de eeuwige rivaal  Eurosped. Het voelde ook voor René Bosch als een nederlaag, maar op één van de eerste gelegenheden naderhand wist hij weer te relativeren. Hij speechte dat de volleybalclub trots mocht zijn op deze prestatie en na zijn waarderende woorden werd hij door de vaste supporters toegezongen met het bekende lied ‘Een Bossie, een Bossie rode rozen…’. Het tekende de sfeer, die René Bosch, mede door zijn betrokkenheid wist te creëren. Hij was één met de club met het blauw-gele hart en altijd bereid om er energie in te steken. Door zijn werk, hij reisde regelmatig naar Sofia in Bulgarije, werd het steeds lastiger om het voorzitterswerk op een goede wijze uit te voeren. Dat gaf hij ook duidelijk aan. Het weerhield hem niet om regelmatig de sporthal en de kantine te bezoeken. Met zijn kenmerkende opmerkingen hield hij zijn mede bargenoten scherp. Menige argumenten volgden elkaar op. Soms op het scherpst van de snede, maar met relativerende opmerkingen van mensen om hem heen werden de scherpe kanten er af gehaald, want één ding blijft overeind staan: René is heel waardevol geweest voor ons cluppie en wat zullen we hem missen. Dat glas met een pootje blijft leeg, maar niet de herinneringen aan onze erevoorzitter. René bedankt voor jouw geweldige inzet voor Set-Up ’65. Ineens ben je weg, maar toch blijf je voortleven binnen onze club.